Namaszczenie chorych

Sakrament uzdrowienia

To jeden z sakramentów uzdrowienia. Kościół wierzy i wyznaje, że wśród siedmiu sakramentów ten jeden jest specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą. Namaszczenie chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się na ostatnim etapie życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wierny jest świadomy, że zbliża się do momentu śmierci z powodu choroby lub starości. Sakrament ten można przyjąć także wtedy, kiedy człowiek zmaga się z poważnym cierpieniem fizycznym wynikającym z choroby. Namaszczenie chorych można także przyjąć przed trudnym zabiegiem operacyjnym. Warunkiem przystąpienia do tego sakramentu jest bycie w stanie łaski uświęcającej, czyli bez grzechu ciężkiego.

Tym, którzy kończą swoje ziemskie życie, Kościół poza namaszczeniem chorych ofiaruje Eucharystię jako wiatyk. Przyjęcie Komunii św. w chwili śmierci ma szczególne znaczenie. Zgodnie ze słowami Jezusa Chrystusa, Eucharystia jest zaczątkiem życia wiecznego i mocy zmartwychwstania: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6, 54). Jako sakrament Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, jest ona sakramentem przejścia ze śmierci do życia, przejścia z tego świata do Ojca.

W naszej parafii, aby otrzymać sakrament namaszczenia należy zadzwonić i poprosić o przyjścia księdza do domu (22 826 89 10). Można też po Mszy św. przyjść do zakrystii i tam poprosić księdza o udzielenie tego sakramentu.